Edward Dobrzański (ur. 22 kwietnia 1929 r. w Jasieniu koło Brzeska, zm. 1 października 2022 r. w Krakowie) był wybitnym polskim aktorem teatralnym i filmowym oraz cenionym pedagogiem przez wiele lat związanym z krakowskimi scenami i szkolnictwem artystycznym.
Jest absolwentem Liceum Ogólnokształcącego w Brzesku. Egzaminy wstępne zdał równocześnie na Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz do Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie, wybierając ostatecznie drogę aktorską. Studia ukończył w 1953 r.
Debiut teatralny Edwarda Dobrzańskiego miał miejsce w 1953 r. na scenie Starego Teatru w Krakowie. Od tego momentu niemal całe jego zawodowe życie związane było z tym teatrem, w którym występował do 2001 r., tworząc ponad sześćdziesiąt różnorodnych ról. Współpracował z najwybitniejszymi reżyserami polskiego teatru, takimi jak Konrad Swinarski, Jerzy Jarocki, Jerzy Grzegorzewski, Andrzej Wajda czy Krzysztof Kieślowski. Występował także na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie oraz gościnnie w Teatrze im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Zakopanem. Obok pracy teatralnej brał udział w licznych spektaklach Teatru Telewizji i filmach fabularnych.
Równolegle z działalnością artystyczną prowadził intensywną pracę pedagogiczną. W latach 1954–1994 był wykładowcą krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, gdzie kształcił kolejne pokolenia aktorów. Pełnił tam również funkcje: prodziekana, dziekana Wydziału Aktorskiego oraz prorektora uczelni.
Za swoją działalność artystyczną i pedagogiczną Edward Dobrzański został uhonorowany licznymi odznaczeniami państwowymi i samorządowymi, m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotą Odznaką „Za zasługi dla Krakowa”.